Noortje weblOgg

Sommige mensen gaan drie weken op vakantie naar een of andere costa en liggen daar de volle drie weken op het strand. Maar een beetje doelloos in het zand hangen met de laatste Privé, een koelbox gevuld met bier en op veertig jarige leeftijd eindigen met een hoop oude vellen aan m'n lijf heeft mij nooit zo getrokken. Ik lig zelden aan het strand en had tot voor kort ook maar 1 bikini. Maar zo heel af en toe een dagje aan het water liggen is best te overzien. Daarom togen vriendin L. en ik gisteren naar het strand. Ik was al een jaar of 10 niet meer in Zeeland geweest, dus met de kaart op schoot reden we richting Vlissingen en vonden een prima strand.

Het was onze geluksdag. 1) We waren in één keer goed gereden en dat zonder Tom Tom. 2) Er was regen voorspeld dus het strand was leeg. 3) Er was een strandpaviljoen vlakbij.

We zagen de regenwolken wel aankomen van over het water, maar vlak voor ons strand sloegen ze rechtsaf. Terwijl de rest van Nederland verregende, lagen wij met een boek op onze handdoek. Maar omdat ik weet dat je ook op een bewolkte dag genadeloos kunt verbranden en ik wat dat betrekt geen clean track-record heb, smeerde ik me toch in met factor 30. En na een paar uur nog een keer. Behalve m'n rug, want daar kon ik niet bij. Maar dat maakte ook niet uit, want ik lag toch op m'n rug dus verbranden kon die niet. Uiteraard had ik er geen rekening mee gehouden dat je van lopen naar het water, een drankje halen bij de strandtent en terugwandelen naar de auto, ook een flinke portie zon krijgt. En toen we 's avonds mosselen zaten te eten, voelde ik onder m'n shirt m'n rug toch wel wat gloeien. En tegen de tijd dat ik vriendin L. thuis afzette, voelde ik dat er echt wat mis was.

Thuis werd ik begroet met een 'hey rooie' en dat terwijl m'n gezicht helemaal niet verbrand was en vriendlief dus helemaal geen idee kon hebben van het drama dat zich op mijn rug afspeelde. Inmiddels ben ik al twee keer met yoghurt ingesmeerd (en wordt het siliconen-kwastje uit de keukenla eindelijk eens gebruikt), heb ik talloze keren after-sun op m'n rug gesprayd maar nog steeds kan ik enkel mijn zijden (want koele) jurkje dragen en is het aandoen een bh een ware marteling.

Van yoghurt krijg je trouwens een zeer zachte huid. Ik zou vaker moeten verbranden.

Mijn keuken wordt pas sinds kort ten volle benut. Tot een half jaar geleden volstond ik met het bakken van een ei, het zetten van thee en misschien wel eens in de week werd er echt gekookt. Koken als je alleen eet, is nogal zinloos en bovendien teveel werk. En als je ouders in de buurt wonen en je erg houdt van gebakken eieren, heeft een mens eigenlijk niet meer nodig dan een gasbrandertje, een koekenpan en een fiets.

Maar tegenwoordig wordt er nagenoeg dagelijks in mijn keuken een maaltijd bereid. Mijn groenten-inname is weer zoals hij behoort te zijn. Maar koken blijft niet echt mijn ding, tenzij het gaat om taarten en toetjes. Maaltijden bereiden is leuk op z'n tijd maar meer een noodzakelijk kwaad. Lekker eten daarentegen, is wel echt mijn ding. Daarom reed ik gisteren in het gezelschap van vrienden naar Maastricht om daar te gaan lunchen bij Chateau Neercanne. Decadent? Misschien een beetje. Vooral omdat het een zonnige vrijdag was, iedereen moest werken en wij onze lunch begonnen met Champagne. En heb je ooit gele watermeloen gehad? Of een clafoutis? (wij vonden het klinken als een vrouwelijk lichaamsdeel maar feitelijk is het Frans gebak). Of een tum-tum van frambozen in het kwadraat? En dit alles met uitzicht op het Jekerdal. Je kan een slechtere vrijdag hebben.

Daarna bezochten we nog de grotten en deden een rondje Maastricht. En toen we 's avonds om tien uur in de auto zaten en tot de ontdekking kwamen dat we geen avondeten hadden gehad en toch wel wat honger hadden, zijn we langs de McDonald's gereden. Je kan niet de hele dag coquilles eten. Maar vandaag maken we avocado-ijs. Het kan verkeren.

Nu op funda: huis te koop in Helmond.