Noortje weblOgg

Vanochtend heeft Noortje de radioactieve jodium pil geslikt. Heel raar en onnatuurlijk om voor die pil afscheid te moeten nemen. Er is niks te zien, maar toch kun je niet te dicht bij komen, laat staan lichamelijk contact hebben.

Morgen na het middag-uur mag ze als het goed is weer bezoek ontvangen. Heel gezellig op een minstens 2 meter afstand. Noor op bed, bezoek op een "schoon" krukje in de deuropening. Zal morgen tijdens mijn bezoek foto's maken van de situatie, zodat "the strip", "de communicatiekar" en andere eigenaardigheden duidelijker worden.

Als vervolg op de kraanvogelteller is er nu de introductie van de liter-teller; hoe meer Noortje drinkt, des te eerder mag zij naar huis (veel drinken zorgt voor een snellere daling van de radioactiviteit). Voor vandaag staat de teller voor alsnog op: 4.2 liter.

Noortje heeft een rechtstreeks nummer. Mocht je het willen hebben, bel haar eigen nummer (krijg je mij) of bel het ziekenhuis.

Later / morgen een volgende update!Martijn

M'n tas is gepakt, geestelijk ben ik ingesteld op het ziekenhuiseten, afgelopen dagen heb ik getraind in veel drinken (heb dagelijks 4 liter weggetikt, en dat terwijl ik normaal nauwelijks aan 1 liter kom), ben stik zenuwachtig. Kortom: ik ben er klaar voor.

Radio-activity: here I come!

Ik ben net terug van m'n scan en het ziet er allemaal goed uit! Het scannen duurde eeuwen, de apparatuur moest worden ingesteld en vervolgens duurt het drie kwartier om een scan van je hele lichaam te maken. Dan volgens nog een scan van je schildklier en je bent zo 2 uur verder. Maar het is voor het goede doel.

Op de scan was duidelijk te zien dat het resterende schildklierweefsel het jodium voor een deel had opgenomen (da's goed nieuws, want de vraag was natuurlijk in hoeverre er jodium zou worden opgenomen door die hurtle-cellen). Volgens de arts zat er niet zo heel veel restweefsel in m'n hals, dus dat betekent dat de chirurg secuur te werk is gegaan. Verder waren m'n maag, darmen en blaas te zien omdat daar natuurlijk ook jodium in zit.

Volgende week zal er opnieuw een scan worden gemaakt. Omdat ik dan 100 keer zoveel jodium in m'n lijf heb zitten, zal deze scan een nauwkeuriger beeld geven en zijn eventuele uitzaaiingen dan ook beter te zien. Maar vooralsnog ziet het er goed uit!

Komende donderdag om 10.00 ga ik de bunker in. Waarschijnlijk zit ik daar een dag of 3, maar dat is nu nog niet precies te zeggen. Zondag mag ik sowieso beginnen met m'n medicijnen (yes!). Dan dus nog een scan en een maand later ga ik naar de internist om te kijken hoe het gaat met m'n medicatie en om die verder af te stellen. Over ongeveer 6 maanden wordt gekeken of het radio-actieve jodium z'n werk heeft gedaan. Er volgt dan een nieuwe scan en een bloedonderzoek. Als de scan niets laat zien en ook m'n bloedwaarden goed zijn (geen TSH in m'n bloed) dan ben ik genezen! Dan leven we ongeveer in februari, dus dat is nog even wachten.

Als ik in het ziekenhuis ben, wordt m'n mobiel (as usual) opgenomen door m'n privé-assistent en wordt m'n weblog natuurlijk bijgehouden. Vanaf vrijdag mag ik bezoek ontvangen, maar geen kinderen en zwangere vrouwen en je mag maar een half uurtje blijven...

Ik ga m'n tas inpakken.