Noortje weblOgg

Ik was best wel chill over het niet doorgaan van mijn reisje naar New York. Ja, natuurlijk baalde ik. Ik had uren gespendeerd aan het zoeken naar een goedkope vlucht en het vinden van een leuk hotel. Maar ik pakte het sportief op en zag voordelen in het thuis in mijn eigen bed tegen mijn eigen lief aan kunnen slapen iedere nacht. Het was bovendien niet mijn enige reis die ik dit jaar zou maken. Maar deze week was ik niet meer zo ontspannen. Stockholm stond namelijk voor dit weekend op de planning. Dat wil zeggen: als die vulkaan zich rustig bleef houden en er niet weer voor zou zorgen dat ik de lucht niet in kon, voor niks m'n tas had gepakt en me al dagen het hoofd aan het breken was hoe ik 'goedemorgen' in het Zweeds moest zeggen.

Maar voor nu ziet het er goed uit. Ik heb niets meer over as gehoord deze dagen en ben good to go. Bijna dan: ik spreek nog steeds geen woord Zweeds (een simpel 'hallo' of 'dank u' moet er toch wel af kunnen) en ik moet de reisgids nog helemaal doorwerken. Toch zijn er andere dingen die op dit moment mijn aandacht vragen. En dat is het weer in Stockholm. Het schijnt er namelijk te regenen. En niet zo'n beetje ook. En ik ben nogal gevoelig voor regen. Bovendien is het er koud. En winderig. En terwijl ik as we speak in de tuin in de zon zit te tikken, bedenk ik dat ik beter m'n regenjas in kan pakken in plaats van dat derde paar kekke slippertjes of misschien toch maar beter thuis kan blijven. Op de Iphone van vriendlief zit de weather-app die ieder half uur door mij wordt gecheckt om te kijken of er al verbetering in het weer optreedt. Het ziet er niet gunstig uit.

Gelukkig ben ik gisteren wat verbrand en hebben mijn gevoelige rode schouders de komende dagen tijd om te helen onder lagen kleren en regenjassen.

Heb ik al eens verteld dat ik vroeger in een onbewaakt ogenblik makelaar wilde worden? Ik heb zelfs een jaar management, economie en recht gestudeerd (de erkende opleiding voor makelaars met brains) omdat niemand me tegen hield. De liefde voor het huizenvak was gauw bekoeld toen bleek dat je feitelijk de hele dag aan het vertellen zou zijn dat die woonkamer zo mooi licht was, de badkamer zo ruim opgezet en de woning gelegen in een rustige, groene en jonge woonwijk met alle voorzieningen op loopafstand. Mooie praatjes houden de hele dag leek me niets, daarom ben ik nu advocaat.

Vandaag kon ik toch even ruiken aan dat wat ik moet missen. Ik schreef de verkoopadvertentie van deze woning: http://www.tinyurl.com.au/84f.

Heb ik iemand warm kunnen maken?

Vroeger was men bang dat de aarde plat was. Daarna voor scheurbuik, mannen met lange haren (totdat de Beatles kwamen), voor kinderlokkers, de Russen, elektriciteit en de straling van je magnetron. Het gevaar van deze tijd is de iPhone.

Het spreekt voor zich dat ik er geen heb. Hoewel de gehele natie in de beknellende greep van Apple raakt, blijf ik dapper weerstand bieden. Ik zweer bij Windows en Nokia en zou niet weten wat ik met een iPod, iPad, iBook of iPhone zou moeten. Het is nergens voor nodig om iedere minuut van de dag je mail te kunnen checken, te kunnen hyven, twitteren en tegelijkertijd te kunnen bellen. Ik kan een slissende Jamie Oliver op de tv al nauwelijks uitstaan, laat staan dat hij me via de Jamie-app vertelt hoe je het beste bief-stroganoff kunt bereiden. Voor de enkele iPhone-leek onder ons: een app is kort voor application en is een programmaatje dat je op je iPhone kunt draaien. Toch kunnen sommige mensen zich het leven niet meer voorstellen zonder de spoorweg-app, de waterpas-app, de koikarpers-app (hoera, zwemmende vissen op je iPhone), de virtueel bierglas/beslagen douchdeurtje-app, een etikettenwijzer-app, barcodescanner-app, de afvalwijzer-app, je gewicht in een grafiek-app (beveiligd met wachtwoord), de tv-gids-app, dobbelstenen-app (altijd handig als je net je dobbelstenen bent vergeten) of de aandelenkoersen-app. Je zal maar even niet kunnen checken of je campingtafeltje waterpas staat of niet meer weten of je frituurvet nu wel of niet in de groenbak mag mieteren. Ik vond het dus een zinloze gadget. Maar vorige week bleek vriendin E. ook overgelopen te zijn naar het kamp van de iPhoners. En als om mij te treiteren, werd ieder mailbericht vervolgens afgesloten met de standaard tekst: verstuurd vanaf mijn iPhone. Alsof mij dat ook maar iets zou kunnen schelen.

Deze week verzwakte mijn weerstand tegen de iPhone echter toen ik erachter kwam dat je ook leuke spelletjes op dat ding kunt spelen. Verslavende spelletjes. En zo kwam het dat ik vanmorgen zodra ik wakker werd, een poging deed de high-score van mijn lief te verbeteren en opeens anderhalf uur lang een spelletje lag te spelen. Totdat de batterij leeg was. Dat was mijn redding zodat ik de rest van de dag nog nuttige dingen kon doen.

Het moet gezegd worden: een iPhone in bed is nog erger dan een televisie op de slaapkamer.